Çubuklu çalgılarda ses, tokmağın çubuğa nasıl ve nereye vurduğuna bağlı olarak değişir. Tokmak, parmaklar arasında sıkıca kavranmaz; sap gevşek biçimde tutulur ve bilek serbest kalır.
Sıkı kavrama sesi sertleştirir ve tokmağın çubuktan sekmesini engelleyerek tınıyı kısaltır. Serbest bilek tınıyı uzatır.
Vuruş çubuğun ortasına yapılır, çünkü kenara yapılan vuruş sesi zayıf ve boğuk çıkarır. Titreşim kesilmeden devam eder.
Tokmak vuruştan hemen sonra yukarı kalkar ve çubuk serbest kalarak titreşimini sürdürür.
Bu kalkış hareketi çocuklara sıçrama benzetmesiyle anlatılır ve kısa sürede kavranır. Benzetmeler çocuk için somut bir karşılık sağlar.
İki tokmak kullanıldığında eller dönüşümlü çalışır ve dönüşüm düzeni önceden belirlenir.
Belirlenmemiş dönüşüm, aynı elin sürekli kullanılmasına ve kalıbın düzensiz duyulmasına yol açar. Dönüşüm düzeni önceden yazılır.
Tokmak başının sertliği tınıyı etkiler; yumuşak baş yuvarlak, sert baş belirgin ses verir.
Etkinliğin hedefine göre uygun tokmak seçilir ve seçim çocuğa da açıklanır. Çocuk farkı vurarak kendisi duyar.
Derslerimizde tokmak tutuşu, çalgı çalışmasının ilk konusu olarak uygulamalı biçimde öğretilir.