Düzenli vuruş, ritim eğitiminin temelidir ve diğer tüm beceriler bunun üzerine kurulur.
Çocuklarda tempo hızlanması sık görülür ve çoğunlukla heyecandan kaynaklanır. Hızlanma çoğu grupta görülen olağan bir durumdur.
Hızlanmayı önlemenin yolu uyarmak değil, düzenli vuruşu bedensel hâle getirmektir.
Bu nedenle çalışmalar yürüyerek yapılır; adım, düzenli vuruşun doğal karşılığıdır. Adım ve vuruş birbirine doğal biçimde karşılık gelir.
Yürüme temposunda söylenen şarkılar ölçü duygusunu kendiliğinden yerleştirir.
İkinci yöntem, grubun bir bölümünün sabit vuruş tutması ve diğer bölümün kalıp çalmasıdır. İki bölüm dönüşümlü olarak yer değiştirir.
Bu düzen çocuğa kendi bölümünü korurken başka bir katmanı duymayı öğretir.
Metronom küçük yaş gruplarında kullanılmaz; bedensel kaynak daha etkilidir. Bedensel kaynak daha somut bir dayanak verir.
Büyük yaş gruplarında metronom tanıtılabilir ve kendi vuruşlarını denetlemede kullanılır.
Ölçü duygusu yerleştiğinde çocuk tempo değişimlerini de bilinçli olarak yapabilir. Tempo değişimi bilinçli bir tercih hâline gelir.
Derslerimizde düzenli vuruş, hareketle birlikte ve her derste yinelenen bir çalışma olarak yapılır.