Doğaçlama belirli bir düzeye ulaştığında, üretilen malzemenin kalıcı hâle getirilmesi denenir.
Bu aşamada çocuk, beğendiği bir kalıbı hatırlayıp tekrarlamayı öğrenir. Tekrarlama belleği de çalıştırır.
Hatırlama, doğaçlama ile besteleme arasındaki temel farktır ve ayrı bir beceri gerektirir. Bu beceri tekrarla güçlenir.
Kalıp önce birkaç kez tekrarlanır ve grup tarafından da çalınarak pekiştirilir. Pekiştirme grup içinde yapılır.
Sonra kalıp bir simgeyle kaydedilir; bu simge nota olmak zorunda değildir.
Çizgi, nokta ya da renk gibi basit işaretler küçük yaş grubunda yeterli olur. İşaretler çocukla birlikte belirlenir.
Büyük yaş grubunda ise nota yazısı kullanılır ve kayıt daha kesin hâle gelir.
Kaydedilen kalıplar birleştirilerek kısa bir parça kurulur ve bölümler belirlenir. Bölümler kısa tutulur.
Parçaya giriş ve bitiş eklenir, böylece bütünlük duygusu kazandırılır. Giriş ve bitiş bütünlüğü sağlar.
Tamamlanan parça grup tarafından çalınır ve çocuk kendi üretimini dışarıdan duyar. Kendi üretimini duymak katılımı artırır. Parça dönem sonunda dinletilebilir.
Derslerimizde beste denemeleri, doğaçlama çalışmalarının doğal devamı olarak sürdürülür.