Doğaçlama çalışmasına doğrudan serbest üretimle başlamak, çoğu çocukta çekingenlik yaratır.
Soru cevap düzeni bu sorunu çözer; eğitmen kısa bir kalıp çalar, çocuk kendi yanıtını verir. Kısa kalıp çocuğa örnek oluşturur.
Yanıtın kalıpla aynı uzunlukta olması istenir ve bu sınır çocuğa güvenli bir çerçeve sağlar. Sınır güven duygusu verir.
Başlangıçta yanıt, sorunun tekrarı olabilir ve bu da geçerli sayılır. Tekrar da bir katılım biçimidir.
Zamanla çocuk küçük değişiklikler yapmaya başlar ve üretim kendiliğinden gelişir.
Çalışma önce beden perküsyonuyla, sonra çalgıyla yapılır ve iki ortam dönüşümlü kullanılır. Sıra düzeni önceden belirlenir.
Grup içinde sıra dönerek ilerler ve her çocuk birkaç kez yanıt verir.
Yanıtlar üzerine yorum yapılmaz; doğru ya da yanlış değerlendirmesi katılımı azaltır. Uzun doğaçlama bu temele dayanır.
Soru cevap düzeni, ileride daha uzun doğaçlamaların da temelini oluşturur. Yorum yerine yeni bir soru sorulur.
Sorunun uzunluğu artırıldıkça yanıtlar da uzar ve üretim alanı genişler. Genişleme kademeli yapılır.
Derslerimizde doğaçlama, soru cevap düzeniyle ve kademeli olarak geliştirilir.