Ses yüksekliği, çocuk için soyut bir kavramdır ve somut karşılıklarla anlatıldığında kavranır. En yaygın yöntem, sesi bedensel yükseklikle eşleştirmektir; tiz ses için el yukarı, pes ses için aşağı gösterilir.
Bu eşleştirme, ses yüksekliğinin yön duygusuyla birlikte öğrenilmesini sağlar. Yön duygusu kavramı somutlaştırır.
İkinci yöntem çubuklu çalgıları kullanmaktır; uzun çubuğun pes, kısa çubuğun tiz ses verdiği gözle görülür. İki bilgi birbirini destekler.
Görsel ve işitsel bilginin birleşmesi kavramın kalıcı olmasını kolaylaştırır.
Üçüncü yöntem, çevredeki seslerden örnek vermektir; kuş sesi ile davul sesi karşılaştırılır. Günlük sesler örnek olarak kullanılır.
Kavram yerleştikten sonra sesler arasında karşılaştırma yapılır ve çocuk hangisinin daha tiz olduğunu söyler.
Daha sonra üç ses sıralanır ve çocuk bunları yükseklik sırasına dizer. Sıralama oyunu dikkat de gerektirir.
Bu çalışmalar, ileride nota öğretiminin de zeminini oluşturur. Baskısız ortam öğrenmeyi hızlandırır.
Çalışmalar oyun biçiminde yürütülür ve doğru yanıt üzerinde baskı kurulmaz. Oyun biçimi katılımı artırır.
Derslerimizde ses yüksekliği, hareket ve çalgı kullanımıyla birlikte öğretilir.