Yürüme adımı, düzenli vuruşun bedendeki en doğal karşılığıdır ve küçük yaş gruplarında metronom yerine kullanılır. Çocuk müziğin vuruşuna uyarak yürüdüğünde, tempo duygusu soyut bir kavram olmaktan çıkar.
Çalışma önce eğitmenin verdiği vuruşla, sonra bir şarkı ya da çalgı eşliğinde yapılır. Eşlik çalgısı gruba göre seçilir.
Tempo yavaşlatıldığında adımlar büyür, hızlandırıldığında küçülür ve çocuk bu ilişkiyi fark eder. Adım boyu tempoyla birlikte değişir.
Yürüme sırasında yön değiştirme komutları eklenerek dikkat de çalıştırılır. Dikkat komutlarla canlı tutulur.
İkinci aşamada yürüyüş sürerken el çırpma eklenir ve iki katman aynı anda yürütülür.
Bu birleşim, bedenin farklı bölümlerinin bağımsız çalışabilmesini geliştirir. Bağımsızlık kademeli olarak gelişir.
Üçüncü aşamada grup ikiye ayrılır; bir bölüm yürür, diğer bölüm ritim kalıbı çalar.
Bölümler yer değiştirdiğinde her çocuk iki görevi de deneyimlemiş olur. Dönüşüm her derste uygulanır.
Yürüme çalışmaları her derste kısa süreyle yinelenir ve tempo duygusunu canlı tutar. Kısa yineleme düzeni korur.
Derslerimizde düzenli vuruş, yürüme temelli çalışmalarla yerleştirilir.